'The Victory of a Lost Battle'
Onderstaande beschrijving behoort bij het beeld "The Victory of a Lost Battle" die staat onder de rubriek Abstract.
Vervelend is een verkeerd woord, desastreus is eerder het juiste woord voor een slopende en dodelijke ziekte als kanker.
Velen onder ons hebben hier al mee te maken gehad, zij het niet bij henzelf dan wel bij een andere persoon in hun omgeving.
Dat deze ziekte een grote impact op één ieders leven heeft behoeft geen uitleg.
Wat mij verbaast is hoe de patiënten er vaak zelf mee omgaan.
Wanneer het mij zou treffen zou ik zo niet weten hoe er mee om te gaan.
Van te voren bedenken over hoe te reageren heeft denk ik ook weinig zin, daar je eerst de gevoelens, die dan naar boven komen, moet ervaren wil je het echt kunnen omschrijven.
Toch heb ik getracht me hierin te verdiepen (al gaat dat bij mij eigenlijk altijd vanzelf).
Om mij heen heb ik meerdere malen meegemaakt dat iemand overleed aan deze verschrikkelijke ziekte.
Ook zijn er personen geweest die er weer bovenop kwamen.
In beide gevallen weet ik niet wanneer er van een “overwinning” is te spreken.
De reden dat ik dit niet weet is dat ik denk dat wanneer iemand onverhoopt overlijdt hij of zij toch een persoonlijke overwinning kan hebben behaald.
Elk mens groeit naar een bepaald punt toe in zijn leven, bij de één duurt dit langer dan bij de ander.
Bij velen lijkt het onrechtvaardig, maar wanneer is het dat ook echt?
Misschien zijn wij ons wel niet bewust van onze levensles en denken daarom dat het onrechtvaardig is wanneer iemand op jonge leeftijd overlijdt.
Wanneer deze ziekte om de hoek komt kijken kan het zo zijn dat dit een laatste levensles is om ons ervan bewust te laten zijn wat liefde is, want zoals het gezegde luidt “in donkere tijden leert men zijn vrienden kennen”.
En vaak is dit ook zo, de personen bij wie dit is overkomen zullen dit wellicht beamen.
Door deze donkere tijd te doorstaan leer je de liefde te herkennen en erkennen.
Hoe de uitkomst na een lang ziekbed ook mag zijn, deze les krijg je mee en naar ik denk is dit maar 1 van de vele lessen die wij hiermee leren.
Daarom denk ik dat, ook bij een overlijden, men kan spreken van een overwinning.
Men is zich bewust geworden van de liefde, de liefde in het leven en van het leven.
Makkelijker te begrijpen is de overwinning van deze ziekte wanneer er over genezing wordt gesproken.
Duidelijk is dan, dat er na deze donkere tijd een betere tijd aanbreekt.
Maar ja, voor wie breekt er nu daadwerkelijk een betere tijd aan, voor diegene die overgaat naar een volgend leven (zij het op aarde dan wel aan gênezijde, voor wie in reïncarnatie gelooft).
Of voor diegene die mogen verdergaan met hun lessen hier op aarde.
Deze discussie zal voor niemand geheel duidelijk zijn of worden, behalve voor die personen die “overgaan”.
In beide gevallen kan er dus gesproken worden van een overwinning.
Deze overwinning heb ik getracht uit te beelden in steen, in “Diabas”.
Dit is een vrij zeldzame steensoort met een donker karakter waarvan ik denk dat deze voortreffelijke uiting kan geven aan wat ik heb beoogd in mijn gedachte, nl.:
Na de donkere periode komt de lichte periode.
In dit licht ontluiken er allerlei gevoelens en gedachten.
Zie het als iets dat zichzelf ontkiemt na een donkere (winter) tijd.
Het omhoog komen van iets dat uit de modder” tevoorschijn komt, het vuil der aarde achter zich latend dat nog langzaam eraf druipt als een soort vastzittende stroop.
Tot het langzaam omhoog gekomen is en zich badend in het licht zich ervan bewust raakt wat voor een mooi leven hem of haar nog te wachten staat.